Komentar predaje o Miradžu: Vrline očuvanja stomaku od viška hrane (39.)

Komentar predaje o Miradžu 1.

Kur'an:

 والذين كفروا يَتَمَتَّعون وَ يأكلون كما تأكل الأنعامُ والنارُ مثوىً لَهم. 

“A oni koji ne vjeruju, naslađuju se i jedu baš kao što stoka jede, vatra će biti njihovo prebivalište.”[1]

 يبني آدمَ خُذو زينَتَكُم غند كُلِّ  مسجِدٍ وَكُلوا وشربوا ولا تُسرِفوا إنَّه ل ا يُحِبُّ المسرِفين.

“O sinovi Ademovi lijepo se obucite prilikom svake molitve i jedite i pijte ali ne pretjerujte.”[2]

 

Predaje:

Imam Ebu Dža'fer, mir s njime, je rekao: “Nema Allahu ništa prezrenije od prepunjenog trbuha.”[3]

Imam Ebu Dža'fer, mir s njime, je rekao: “Najudaljenijim stvorenjem od Boga se biva pretrpavanjem stomaka.”

Allahov Poslanik, s.a.v.a., je rekao: “Svjetlost mudrosti je u gladovanju, a udaljenost od Boga u prezasićenosti, približavanje Bogu je u ljubavi spram siromaha i bliskosti njima. I rekao je Poslanik: Ne umrtvite srca mnoštvom hrane i pića, jer srca zaista umiru kao što usjevi zamru, pa čak i kada na njim se izlije dosta vode. I rekao je Poslanik: Ne prejedajte se pa da se svjetlost spoznaje ugasi u vašim srcima, a ko prenoći u molitvi i manjku hrane, prenoći u društvu dženetskih ljepotica.”[4]

Imam Ali prenosi od Allahova Poslanika, s.a.v.a.: “Prošao je moj brat Isa, a.s., pored jednoga grada, a u njemu čovjek i žena se glasno prepiru. Isa reče: ‘Kakav je problem kod vas?’ Čovjek reče: ‘O Božiji Poslaniče! Ovo je moja žena i nije pokvarena, lijepe je naravi, ali ja želim da se razvedem sa njom.’ Isa reče: ‘Bilo kako da bilo, reci mi šta je razlog?’ Čovjek reče: ‘Ona je izboranog lica iako nije stara.’ Onda se Isa, a.s., obrati ženi riječima: ‘Ženo želiš li da se mladost lica tvoga povrati.’ Žena reče: ‘Da.’ Isa joj reče: ‘E onda se čuvaj prejedanja, jer kada se hrana namnoži u prsima i oteža, mladost lica te napusti.’ Te je tako i učinila, i lice joj se mladim povratilo.”[5]

Od Mehasina da je rekao: “Ustao je jedne prilike Isa sin Merjemin među sinove Israilove da drži govor pa je rekao: ‘O sinovi Israilovi! Ne jedite sve dok ne ogladnite, a kada ogladnite jedite ali ne prejedajte, jer kada se prejedete, vratovi vam se udebljaju i bokovi otežaju pa Gospodara svoga zaboravite.’”[6]

Imam Ali, mir s njime, je rekao:[7]

البطنةُ تمنع الفطنةَ

“Debljina sprečava razboritost.”

الشَبعُ يكثرُ الأدواءَ

“Sitost uvećava potrebu za lijekovima.”

الشبعُ يفسِدُ الورع

“Sitost kvari bogobojaznost.”

إحفظ بطنَك وَ فرجَك، فَفيهما فَتنتُك

“Čuvaj svoj stomak i spolni organ, jer u njima ti je ispit.”

إيّاكُم و البطنَةَ! فإنّها مقساةُ للقلبِ، مكسَلَةُ عنِ الصلاةِ

“Čuvaj te se gojaznosti, jer ona je predstavlja tvrdoću za srce i ulijeva lijenost spram namaza.”

إيّاكُم والبطنَةَ! فَمَن لَزِمَها ، كثُرت أسقامُهُ وَ فسدَت أحلامُهُ

“Čuvaj te se gojaznosti, a ko joj bude stalni sudrug, umnožiše mu se bolesti i propadoše mu snovi.”

أمقتُ العبادِ إلى اللهِ سبحانَهُ ، مَن كان هِمَّتُهُ بَطنَهُ وَ فرَجَهُ

“Najprezreniji rob kod Boga uzvišenog je onaj čije se brige svode na stomak i spolni organ.”

البطنُ المرءِ عدُوُّهُ

“Čovjekov stomak je neprijatelj čovjekov.”

إذا ملئَ البطنُ منَ المباحِ ، عميَ القلب عن الصلاحِ

“Kada se stomak prepuni od dozvoljenog, srce zaslijepi spram popravljanja i nadogradnje.”

كيف تصفو فكرةُ من يستَديمُ الشِبعَ

“Kako će se razbistriti misao onoga koji je neprestano sit.”

مَن كان هِمَّتُهُ ما يُدخِلُ بطنَهُ ، كان قيمَتُهُ ما يَخرُجُ مِنه

“Čija briga (himmet) bude samo ono što će unijeti u stomak, vrijednost mu jednaka onome što iz njega izlazi.”

نعم العون المعاصي الشِّبعُ

“Divna li je ispomoć griješenju prezasićenost.”

لا تجتَمِعُ الشِبعُ والقيامُ بالمُفتَرَض

“Nespojiva je prezasićenost i izvršavanje vjerskih obaveza.”

 

Pojašnjenje

Kažem: Uzvišeni Allah je stvorio čovjeka i podario mu jezik i stomak. Jezik kojim bi govorio i misli iznosio i stomak za hranu i jelo.

Onoga momenta kada čovjek sebi zacrta srednji put u govoru i jelu i načini to sredstvom do osnovnoga cilja zbog kojega je došao na ovaj svijet, Božija volja biva ispunjena uz veliku nagradu i visoke duhovne rezultate koji se vraćaju samome čovjeku.

Međutim ako čovjek pređe granicu umjerenosti u pravcu pretjerivanja i viška govora i hrane, to će bez premca biti razlogom udaljenosti od sjećanja na Allaha Uzvišenog i osnovne svrhe sa kojom je na svijet došao, u čemu leži šteta po njega pa čak i po druge, jer pretjeranost u hrani i govoru uzbuđuje prirodne nagone i stremljenja, te pobuđuje strasti i lažne nade. A kada se tako nešto dogodi tada organi i psiha djeluju suprotno svrsi s kojom ih je uzvišeni Allah stvorio čovjeka.

Rob tada skreće sa putanje iskonske prirode i puta do cilja zbog kojega je došao na svijet, te zadobivanja duhovnih slasti kako na ovome svijetu tako i na budućem.

U ovome se krije suština postizanja veličanstvenih rezultata i uzvišenih dobitaka kod onih koji posvećuju pažnju ljudskoj prirodi kada je u pitanju ishrana i jezik.

Temelj ovih duhovnih rezultata spomenut je u Božijim riječima koje prethode ovom pasusu: “O Ahmede! U Džennetu ima dvorac sve dragulj na dragulju…, do riječi: Ovi se naslade Mojim spomenom govorom i obraćenjem.” Kao što su također prethodile sve predaje o šutnji i gladovanju kod komentara pasusa: “Da savije svoj jezik i ne otvara ga osim tamo gdje ga se tiče.”Prethodila su, a u nastavku, također, slijede komentari preostalih pasusa sličnih ovome u predaji o Miradžu, pojašnjenja prečistih, neka je na sve njih salavat i selam.

[1]Muhammed, 12.

[2]Al A'raf, 31.

[3]Biharul envar, 43/331/5.

[4]Biharul envar, 43/331/7.

[5]Biharul envar, 43/336/15.

[6]Biharul envar, 43/337/30.

[7]Gureru ve durer, poglavlje o debljini i rivajeti koji slijede.

Zadnji put promjenjen: %PM, %18 %709 %2013 %16:%Feb

TPL_GK_LANG_LOGIN_POPUP

fb iconTPL_GK_LANG_FB_LOGIN_TEXT